یوسف فاطمه بیا...

روی  ترا به هر طرف دیده ام و ندیده ام

لاله زباغ عارضت چیده ام ونچیده ام

تا به تو دل سپرده ام خون زدو دیده خورده ام

بار فراغ برده ام  ،  زخم زبان شنیده ام

هر که گلی زد از بلا، وای به من که بر ملا

در طلب ولای تو ، ناز بلا کشیده ام

تیر محبت ار زنی ، بر دل من بزن که من

زخم تو را به قیمت پاره دل خریده ام

گر تو عنایتی کنی طایر عرشی تو ام

ور تو اشارتی کنی صید به خون تپیده ام

خنده نما به گریه ام، تیر بزن به سینه ام

دست بشوی به خون دل، پای بنه به دیده ام

کاش سرم جدا شود ، در قدمت فدا شود

بلکه ز مرحمت نهی ، پا به سر بریده ام

وارث کل انبیا ، یوسف فاطمه بیا

بیا که از فراغ تو من چو کمان خمیده ام